Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Gebroken wit. Gedichten Victor Vroomkoning 16/04/2018
Het trouwservies. Gedichten Benno Barnard 16/04/2018
Dryocopus Owen Donkers 16/04/2018
Zuid-Nederlandse miniatuurkunst. De mooiste verluchte handschriften in Nederlands bezit A.M.W. As-Vijvers en A.S. Korteweg (red.) 16/04/2018
Ferdinand Bol en Govert Flinck. Rembrandts meesterleerlingen Nobert Middelkoop (red.) 16/04/2018
Het Strijkkwartet Leo Samama 16/04/2018
Ornament and Identity. Neutelings Riedijk Architects Neutelings Riedijk Architecten 16/04/2018
Het leugenboek. Misvattingen en bedrog in de geschiedenis Ugo Janssens 16/04/2018
Fernand Léger. Schoonheid alom Ariane Coulondre (red.) 09/03/2018
Wendingen 1918 – 1932 Cees W. de Jong, Alston W. Purvis en Martijn F. Le Coultre 07/03/2018
Voor jou, van jou Nachoem M. Wijnberg 06/03/2018
De man van Marie Rudi Hermans 06/03/2018
De wereld van Pyke Koch Marja Bosma, Hans Schopping (red.) 28/02/2018
Peggy Nelly. Peggy Guggenheim en Nelly van Doesburg. Voorvechters van De Stijl Doris Wintgens 28/02/2018
González, Picasso & vrienden Valeriano Bozal, Carmen Fernández Aparicio e.a. 28/02/2018
De aantrekking Claude van de Berge 26/02/2018
Robbrecht en Daem. An Architectural Anthology Maarten Van Den Driessche (ed.) 12/02/2018
De eerste wereldtaal. De geschiedenis van het Aramees Holger Gzella 02/02/2018
Charlotte Salomon. Berlijn als inspiratie Katja Reichenfeld 02/02/2018
Dietrich Bonhoeffer 1906-1945. Biografie Ferdinand Schlingensiepen 02/02/2018
12345678910...Laatste

Gebroken wit. Gedichten

Victor Vroomkoning
Gebroken wit. Gedichten
De Arbeiderspers, 2018, 80 blz., EUR 17,99

De titel van de nieuwe bundel van Victor Vroomkoning, Gebroken wit, moet wel een metafoor voor poëzie zijn: de tekst breekt het witte blad. Tegelijk is gebroken wit de aanduiding voor iets wat niet helemaal wit is, maar eerder crèmekleurig neigend naar grijs. In die schemerzone tussen absolute helderheid en donkerte zijn ook de situaties uit de meeste gedichten uit de bundel te situeren. De verzen zijn observaties uit het kleine leven, ze beschrijven dagelijkse dilemma’s, al dan niet met behulp van een (pseudo)filosofische gedachte (‘Misschien maak je daarom kinderen // om je angsten klein te krijgen’) of pogingen tot grapjes, zoals in ‘Epiloog’, het slotgedicht, waarin een vrouw haar partner die op het punt staat naar het theater te vertrekken en de proloog van het stuk niet wil missen vertelt dat als hij terugkomt ‘hier het doek gevallen’ is. Af en toe zit er een slim beeld in de gedichten, soms een mooie formulering, maar de meeste verzen drijven gewoon op kundig vakmanschap en zijn maaksels – letterlijk, want de bundel, waarin overigens geen enkele structuur is aangebracht, is een samenraapsel losse gedichten, meestal gelegenheidswerk zo blijkt uit de verantwoording. Een ratjetoe van afleggertjes dus. Dit najaar verschijnen de verzamelde gedichten van Vroomkoning – daar hadden deze gedichten onder ‘verspreide verzen’ prima kunnen functioneren. Onduidelijk is wat de noodzaak is van deze bundeling. 

[Carl De Strycker - 16/04/2018]