Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
De onbevlekte Erwin Mortier 09/05/2020
Restmens Marjolein Visser 09/05/2020
Wij zijn de wrekers over dit alles Conny Braam 09/05/2020
De berenrug Dimitri Bontenakel 09/05/2020
Een wrang feest: hoe velen de bevrijding niet overleefden Marjolein Bax 09/05/2020
Een huis genaamd Marseille. Leven aan een Amsterdamse gracht van de zeventiende eeuw tot nu Caroline Hanken 09/05/2020
Het land van de handen Luuk Gruwez 09/05/2020
Omstandigheden Koos van Zomeren 08/05/2020
Brugge. Een middeleeuwse metropool. 850-1550 Jan Dumolyn en Andrew Brown (red.) 08/05/2020
Hopper op de heuvel Roel Richelieu van Londersele 08/05/2020
Germaine Richier. De tovenares Jean-Louis Andral, Valérie Da Costa, Feico Hoekstra, Colin Lemoine en Sarah Wilson 08/05/2020
Het eerste transport. Het waargebeurde verhaal van 999 meisjes in Auschwitz Heather Macadam 08/05/2020
Pilgrim Fathers. Van Leiden naar het beloofde land, 1620 Frans Verhagen 08/05/2020
Omtrek van water Philippe Cailliau 08/05/2020
Welkom in Rome. Kruispunt van de wereldkerk Emmanuel Van Lierde 24/04/2020
Antony d’Ypres. Fotografen van de wederopbouw Piet Chielens, Dominiek Dendooven en Jan Dewilde 24/04/2020
De Grote Bach Atlas Govert Jan Bach 24/04/2020
Schenkingen aan het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. 1818-2018 Leen De Jong, Nanny Schrijvers en Ulrike Müller 24/04/2020
Zijn naam is klein. Piet Hein en het omstreden verleden Simon Roozendaal 24/04/2020
Kinderen van de collaboratie Piet Boncquet 24/04/2020
12345678910...Laatste

De onbevlekte

Erwin Mortier
De onbevlekte
De Bezige Bij, 2020, 142 blz., EUR 20,99
ISBN: 9789403160603

Twintig jaar na zijn terecht veelgeprezen debuut ‘Marcel’ (1999) neemt Erwin Mortier in ‘De onbevlekte’ de draad van zijn verhaal rond grootoom Marcel Ornelis weer op. De lezer die ooit in ‘Marcel’ kennis nam van de feitelijke geschiedenis weet ondertussen wat de ‘vlek’ op de familiesaga precies inhield: Marcel sloot als jongeman aan bij de SS om de bolsjewieken een halt toe te roepen. Jeugdige overmoed, aangescherpt door de Vlaamsgezindheid van zijn familie? Of toch  - en ook – de oproep van op de kansel om tegen de goddeloze communisten te gaan vechten, zoals Mortier nu in ‘De onbevlekte’ suggereert in een zijdelings bemerking: ‘In hun klooster baden de nonnen voor zijn zielenheil tot de kralen van hun paternosters tussen hun vingerkoten vlam vatten, want hij had gevochten tegen de verschrikking van het bolsjewisme.’ (p. 29)?  Marcel sneuvelde in Oekraïne op 11 januari 1944, net geen tweeëntwintig jaar oud. Met ‘De onbevlekte’ is het kleinneef Erwin Mortier, die in de roman onder de naam Marcel wordt opgevoerd, er in de eerste plaats om te doen de feiten in een breder psychologisch kader te plaatsen. Daartoe laat hij nu eens Andrea, de zus van grootoom Marcdel aan het woord, dan weer neemt hij als schrijver het heft in handen. ‘De onbevlekte’ opent met een veelzeggende droomscène, waarin Andrea de terugkeer van haar broer beleeft en hem, zoals weleer, bijna letterlijk ‘bemoedert’. In haar droom spreekt Marcel haar aan als ‘Mijn zuster en mijn moeder’. Hoe de verhoudingen binnen het gezin lagen, wordt door Mortier zonder ook maar één moment van opdringerigheid aangereikt: de dochter die eigenlijk een zoon had moeten zijn, de zoon die dan alle verantwoordelijkheid op de schouders wordt geschoven. In de hoofdstukken waarin de jonge(re) Marcel, de schrijver dus, naar voren treedt, cirkelt Mortier behoedzaam rond de vraag naar de zin van het schrijverschap en zoekt hij een evenwicht tussen authentieke documenten (de brieven van de grootoom die hij nu eindelijk kan inzien) en de esthetisering ervan: ‘Hier ben ik begonnen te schrijven, een manier om mijn bek open te trekken en hem tegelijk dicht te houden. Ik verwacht weinig van de woorden, zij misschien meer van mij.’ (p. 132) Dat hij zijn zoektocht binnen zijn eigen taalidioom zo overtuigend heeft vormgegeven, maakt van ‘De onbevlekte’ een overrompelend geheel. Zo bijv. vat hij in woorden wat zijn overgrootouders van hun huwelijksrelatie hebben gemaakt: ‘Ze wisselden weinig meer uit dan verbale morseberichten, de taal van echtelieden die al zo lang bij elkaar zijn dat ze aan niet eens een half woord genoeg hebben. Alles is al gezegd, alle ergernissen zijn weggesleten of ingeslikt of niet langer van tel. Tederheid was voor hen de splinters vermijden.’ (p. 50)

[Jooris van Hulle - 09/05/2020]