Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
De Bourgondische vorsten (1315-1530), 6de herwerkte editie Edward De Maesschalck 14/09/2020
Mijn lieve Calpurnia. Romeinse vrouwenportretten. Vertaald en toegelicht door Vincent Hunink. Ingeleid door Emily Hemelrijk Plinius 14/09/2020
Byzantijns Europa. Een geschiedenis Raymond Detrez 14/09/2020
De vrouw die van Picasso bleef houden. Vertaling door Paul van der Lecq Julia Blackburn 14/09/2020
De republiek of de dood. Philippicae en brieven. Vertaald en toegelicht door John Nagelkerken Cicero 14/09/2020
Kris Martin. Exit Philippe Van Cauteren, Jens Hoffmann en Tim Vanheers 14/09/2020
Broederstrijd in Korea. Het oneindige conflict tussen Noord en Zuid Sheila Miyoshi Jager 14/09/2020
Hölderlin. Biografie van een mysterieuze dichter Rüdiger Safranski 14/09/2020
Dondersteen Johan de Boose 07/09/2020
Peter de Grote. Een biografie Robert K. Massie 07/09/2020
Berichten van het front. Gedichten Anna Enquist 07/09/2020
De Val van Thomas G. Nelleke Noordervliet 07/09/2020
De kleine geschiedenis van de moderne kunst. Stromingen, werken, thema’s, technieken Susie Hedge 07/09/2020
Begeerte Manon Uphoff 07/09/2020
Romans. Vertaald en van aantekeningen en een nawoord voorzien door Froukje Slofstra I.S. Toergenjev 07/09/2020
Graz. De ochtend komt toch Bart Moeyaert 07/09/2020
De veelstemmige man. Verzameld toneelwerk 2007-2020 Ilja Leonard Pfeijffer 25/08/2020
Het stad in mij. Stadsgedichten 2018-2019 Maud Vanhauwaert 25/08/2020
Het failliet Arnoud van Adrichem 25/08/2020
Zat het snor? Een geschiedenis van kat en mens in de Lage Landen Erik Aerts 25/08/2020
12345678910...Laatste

Apostelkind

Renske Doorenspleet
Apostelkind
Balans, 2020, 366 blz., EUR 22,99
ISBN: 9789463820936

Tot het jaar 1998 – ze was toen 25 jaar – bleef Renske Doorenspleet lid van het ‘Apostolisch Genootschap’, een gesloten religieuze organisatie zoals er wel meerdere zijn in Nederland. Een sekte? Een cult? Doorenspleet komt er niet echt uit, zoals blijkt aan het slot van haar boek. Wel slaagt ze erin ‘de herinneringen (te) ontwarren, de feiten (te) verzamelen, de speciale taal (te) ontcijferen’ die een hoogst persoonlijk antwoord moeten inkleuren op de vraag wat het Apostolisch Genootschap is. Overigens is het zo dat het Genootschap nog altijd bestaat en er hoe dan ook in slaagt onder de radar te blijven van officiële beleidsmatige onderzoeken die de NRB’(s (de Nieuwe Religieuze Bewegingen) in kaart moeten brengen. Aan de hand van de herinneringen die ze opschreef onder de vorm van korte verhalen (hier in het boek gecursiveerd opgenomen) en gedegen onderzoek van onder meer haar persoonlijk archiefmateriaal (het niet-cursieve gedeelte) probeert zij grip te krijgen op de hele constellatie van het Genootschap. Wat direct in het oog springt hierbij is dit: de leden van het Genootschap functioneren binnen hun onderscheiden beroepsvelden op een onopvallende manier in wat genoemd wordt ‘de eerste wereld’ (of: de ‘buitenwereld’), maar keren zich na gedane (dag-)taak tot de ‘binnenwereld’, die van het ‘apostel-zijn’. Urenlange bijeenkomsten, waarin iedereen, van klein tot groot, binnen de eigen leeftijdskringen de Here Jezus eer moet brengen. Het bijna logisch hieruit voortvloeiende gevolg is een verregaande vorm van identiteitsverlies. Of, zoals Doorenspleet noteert: ‘Ik was wij, en wij waren nooit ik’. Fundament van het Genootschapsgebeuren is de allesbepalende invloed van de ‘Apostel’. Vooral Apostel Slok senior introduceert de personencultus: hij is ‘Geliefd Leidsman’, grote Levenskenner, grote Levenshelper, Vervulling van alle heimwee…. En telkens met hoofdletter! De wurggreep – want stilaan groeit bij Renske Doorenspleet en haar man Martin, (ook een Apostelkind) het besef dat zij belemmerd worden in al wat ze persoonlijk willen realiseren – is dodend, laat geen enkele vorm van kritiek toe en geeft mensen uiteindelijk een gevoel van valse veiligheid. Het relaas van Renske Doorenspleet deed me op bepaalde momenten terugdenken aan ‘Knielen op een bed violen’ van Jan Siebelink. Of, in een bredere context, aan de ‘optredens’ van Amerikaanse televisiepredikanten. De blinde verering voor de ‘boodschappers’ is en blijft een gevaarlijk iets.

[Jooris van Hulle - 28/05/2020]