Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
De moeilijke jaren. Vertaald en van een nawoord voorzien door Frans Kellendonk Henry James 11/01/2021
De Familie Wachtman Christiaan Alberdingk Thijm 11/01/2021
Geertje van de Kamp in Japan. Een Nederlandse kunstenaar in Azië Maarten Buser 11/01/2021
Doodgewone mannen. De rol van een Duits politiebataljon bij de Endlösung in Polen Christopher R. Browning 11/01/2021
De nooit te helen wond van de waarheid Ryszard Krynicki 11/01/2021
Stamboomverzen Lander Cornelis 11/01/2021
Tabak Jonathan Robijn 11/01/2021
Licht & traag & diep Hedwig Du Jardin 11/01/2021
Zilt Ellen Verstrepen 11/01/2021
Na het achterhuis. Anne Frank en de andere onderduikers in de kampen Bas von Benda-Beckmann 11/01/2021
Mohammed. Van profeet tot legerleider Marcel Hulspas 11/01/2021
Vorsten van Albion. Het huis Plantagenet, vormgevers van Engeland Dan Jones 11/01/2021
Sieg heil! Van mythische groet tot verderfelijke ideologie Gie van den Berghe 11/01/2021
Een zoon van Roelof ten Napel 11/01/2021
Sirius Allard Schröder 11/01/2021
Beeld van de stad. Langs hedendaagse kunst en architectuur in Brugge Michel Vanhee (red.) 11/01/2021
Mijn lieve gunsteling Marieke Lucas Rijneveld 31/12/2020
Bewaar de zomer Alma Mathijsen 31/12/2020
De grootste veldheren uit de geschiedenis Andrew Roberts (red.) 31/12/2020
In het geheim geloven – Autobiografie Tomáš Halík 31/12/2020
12345678910...Laatste

De misplaatste sollicitant

Leónidas Lamborghini (vert. Bodil Ponte)
De misplaatste sollicitant
Poëziecentrum, 2020, 160 blz., EUR 20,00
ISBN: 9789056551599

In 1971 verscheen de bundel ‘De misplaatste sollicitant’ van de Argentijnse dichter Leónidas Lamborghini (1927-2009). In 2008 werden de in 1968 gepubliceerde gedichten als cyclus ‘Hij zelf’ aan de bundel toegevoegd. Door zijn experimenterende schrijfstijl en opbouw kan de bundel, ondanks de indeling in deze vier cycli, als één lang gedicht gelezen worden. Ook elke cyclus op zich wordt door de wijze waarop Lamborghini met tekst experimenteert één lang gedicht. De eerste cyclus ‘Voeten in de fontein’  begint met het titelgedicht. Dan volgt ‘De saboteur met spijt’. Al vlug wordt het eerste gedicht hernomen en vloeien beide gedichten in elkaar over, zodat dit één lang gedicht van 80 bladzijden wordt. In de cyclus ‘Hij zelf’ worden de gedichten aan elkaar gekoppeld door dezelfde beginwoorden ‘Zoals hij die…’  en de herhaling in alle gedichten van ‘zoals die ene/zoals die ene’.  Idem in de slotcyclus ‘Tien scènes van geduldig lijden’:  de tien gedichten zijn genummerd, maar door de herhaling van woorden, verzen en strofes haken de gedichten zo in elkaar dat het opnieuw één gedicht wordt. Lamborghini schrijft ultrakorte verzen, dikwijls één enkel woord en/of meerdere keren herhaald. Soms worden zinnen afgebroken, alsof de stem van de dichter gesnoerd wordt. De tekst wordt zo bezwerend, krijgt een hoog ritme en grijpt je vast om steeds verder te lezen. Inhoudelijk spreekt de bundel van een zoektocht van de dichter naar zichzelf en van de zoektocht van een ontwricht, verscheurd Zuid-Amerikaans land in de tweede helft van de 20e eeuw. ‘ik ben kwijt wie ik ben’ (p.22), ‘wie ben ik/en waar ben ik vraagt hij zich af (p.98), waarna een vorm van identificatie plaats vindt,  ‘ ‘- En jij bent wie je bent’/en ik was/die ene/die ik was/en ik roep dat ik ze zie/en de vrouw en het kind roepen dat ze mij/zien/en ik was niet/die ene die ik niet/was’ (p.152), maar deze opnieuw ontkend, in een vorm van ervaren waanzin - die de dichter in ‘Tien scènes van geduldig lijden’ wilt ‘ont-kluwen’ - ten onder gaat: ‘en paranoia heb ik gelezen/is een obsessieve/waanzinnige/ gedachte/bovenop/hoger nog/die zich vertakt in andere waanzinnige gedachten/die elk op zich/bovenop/hoger nog bovenop/overvloeiend en groeiend/…. (pp.153-154). De persoonlijke zoektocht is volledig verankerd, quid mede veroorzaakt door de maatschappelijke en politieke context, waarbij de ‘staatsgreep van 1955 in “De misplaatste sollicitant’ een centraal motief is en het land ontwricht heeft. ‘Ik pauzeer even/in het land der landen/der wonderen/is links rechts/en wat wit is zwart // - Is dit het vergiste/land der vergissing/aller vergissingen/vroeg ik’ (p.24) en verder: ‘mijn land/de hoer/van Amerika’ (p.45). Lamborghini experimenteerde op een heel interessante wijze met poëzie en verweeft in zijn gedichten de existentiële problematiek en het maatschappijkritische op een hoogst originele, beklijvende wijze. Bodil Ponte verzorgde naast de vertaling, ook het nawoord met een interessante bespreking van deze bundel.

[Stefaan Pennynck - 25/11/2020]