De Amerikaans-Engelse schrijver Henry James (1843-1916) werd in New York geboren. Zijn vader, een zeer rijke filosoof en schrijver, wilde voor zijn kinderen een zo breed en internationaal mogelijke opvoeding. Daarom maakte het gezin een lange reis door Europa. In Londen zag de jonge James het theaterleven, dat hem zeer fascineerde. Terug in Amerika schreef hij zich in aan de rechtenfaculteit van Harvard, maar al snel gaf hij de studie op voor een loopbaan als schrijver. In Cambridge (Massachusetts), dat James als zijn Amerikaanse thuis beschouwde, schreef hij een aantal korte verhalen. In 1876 vestigde hij zich in zijn tweede woonplaats, Londen. Hij nam daar actief deel aan het societyleven en publiceerde een eerste reeks romans. Hoewel zijn werk in de literaire wereld gunstig werd onthaald, had hij bij het grote publiek geen succes. Teleurgesteld hierover legde hij zich vanaf 1890 toe op het toneel. Zijn toneelstukken hadden echter nog minder succes dan zijn romans. Vanaf 1897 publiceerde James een nieuwe reeks romans, waaronder de meer bekende werken The Turn of the Screw (1898) en The Ambassadors (1903).
De roman De moeilijke jaren (The Awkward Age, 1899) is het meest experimentele werk van James. Hij bestaat geheel uit dialogen tussen een klein aantal hoofdpersonen. De verteller geeft geen commentaar of psychologische duidingen, maar beperkt zich tot beschrijvingen van het decor, de gelaatsuitdrukkingen en gebaren van de personages en regieaanwijzingen. De roman is dus als een toneelstuk en de verteller acteert als een toeschouwer die het gebeuren beziet en beschrijft vanuit zijn theaterstoel. James liet zich hiervoor inspireren door de zogenaamde ‘roman dialogué’, een modieus genre uit de negentiende eeuw, waarvan onder anderen Henri Lavedan (1859-1940) een vertegenwoordiger was. James’ roman bestaat uit tien delen, elk vernoemd naar een van de hoofdpersonen. Het verhaal speelt zich af in de Londense society en draait om de ‘moeilijke jaren’ van Nanda Brookenham. Het meisje staat op de drempel van de volwassenheid en haar ‘coming out’ heeft als doel een goede huwelijkspartij voor haar te vinden. Alle hoofdpersonen maken deel uit van de coterie van de moeder van Nanda, mevrouw Brookenham, en spelen een rol in de ingewikkelde zoektocht naar een geschikte huwelijkskandidaat waarbij standing en geld vooropstaan. Tegelijk is de roman een ontmaskering van de hypocrisie en leegheid van de Londense society. In de eindeloze dialogen worden de feiten nooit bij hun naam genoemd, maar verhuld in omslachtige redeneringen, dubbelzinnigheden en halve waarheden. Ze verhullen een gemis aan eenvoudige menselijke goedheid en het vermogen tot liefde.
De schrijver-vertaler Frans Kellendonk (1951-1990) was een fervente pleitbezorger van het werk van James. Aan de uitgever Johan Polak schreef hij: ‘James is een moeilijk auteur en vertaling van zijn werk is een noodzaak, wil hij ook in Nederland genoten kunnen worden. Zijn proza is minstens zo complex als dat van Proust.’ Zijn vertaling van de subtiele, gecompliceerde dialogen van De moeilijke jaren is een prestatie van formaat. Het boek vereist ook in vertaling een zeer geconcentreerde lezing.