Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Spinozaland. De ontdekking van de vrijheid – Amsterdam, 1677 Maxime Rovere 03/03/2021
Op twee benen lopen is moeilijk Yerna van den Driessche 03/03/2021
Wat een vondst! Verhalen uit de geschiedenispraktijk Anita van Dissel, Jan Hoffenaar en Elsbeth Locher-Scholten (red.) 03/03/2021
Vesper Anne Broeksma 03/03/2021
Hier blijf ik. Ode aan kunst en natuur in Lommel Louis Vanvelthoven en Paul Billiau 03/03/2021
Monster Roderik Six 03/03/2021
Geluiden voor de laatste dag Jozef Deleu 22/02/2021
De Republiek, 1477-1806 Jonathan Israel 21/02/2021
Al het blauw Peter Terrin 21/02/2021
De schaduw van Berlijn. Leven met de erfenis van het Kindertransport Jonathan Lichtenstein 21/02/2021
Samen / Al ‘t hope Rodaan Al Galidi & Maud Vanhauwaert 21/02/2021
Willem Lodewijk: stadhouder en strateeg (1560-1620-2020) Hanno Brand en Joop W. Koopmans [red.] 21/02/2021
Treinen en kamers Annelies Verbeke 21/02/2021
Toen gisteren nog vandaag was Marleen de Crée 21/02/2021
‘Je mag wel bang zijn, maar niet laf’. De enerverende en noodlottige geschiedenis van de familie Bakker Toni Boumans 21/02/2021
Raaf Roos Vlogman 21/02/2021
Ontbinding Piet Gerbrandy 21/02/2021
Het gewapende kind Aleidis Dierick 21/02/2021
Another history of art. 2500 jaar Europese kunstgeschiedenis Koenraad Jonckheere 14/02/2021
URA Yves Malysse & Kiki Verbeeck. Architectural projects 2002-2020 Lisa De Visscher, Eline Dehullu, Iwan Strauven (sam.) 14/02/2021
12345678910...Laatste

Samen / Al ‘t hope

Rodaan Al Galidi & Maud Vanhauwaert
Samen / Al ‘t hope
Poëziecentrum, 2021, 24 blz., EUR 0,00
ISBN: 9789056552299

Het thema van de Poëzieweek is ‘samen’. Voor de editie 2021 deden de organisatoren beroep op het duo Rodaan Al Galidi (1971) en Maud Vanhauwaert (1984).  Beide dichters brengen respectievelijk 5 en 4 gedichten rond het thema. De vijf gedichten van Rodaan Al Galidi betreffen een dreigende wereld, een wereld die op zichzelf ook bedreigd is. Hij brengt dit aan de hand van alledaagse voorvallen: groenten kuisen, de seizoenen, de verjaardag van een kind van 3 jaar. ‘Er zullen altijd onschuldige slachtoffers zijn/voor onschuldige moordenaars’ besluit het eerste gedicht ‘Samen met een psychopate’. ‘Onze winter beschermt tegen het gevaarlijke buiten’ en ‘Niet slechts/ een minuut stilte…/De wereld/ heeft decennia/mond houden nodig.’, zijn de eindverzen van gedicht 2 en 3. Maud Vanhauwaert verwoordt ‘samen’ op zijn West-Vlaams van haar grootmoeder als ‘al ’t hope’ en gebruikt een quote van deze en zes andere tekstfragmenten die haar troffen om vier ‘verwoede pogingen tot coalitievorming’ te schrijven, vier gedichten waarin deze quotes verwerkt worden. ‘We werken lang om te hopen/ik wil dat zijn, die, dit, dat zijn // Je bent nooit ’t hope / dat hakt in’ schrijft Vanhauwaert in II.Tweede poging tot coalitievorming (waarin de woorden vrij zijn). Twee heel verschillende stemmen samen gebracht rond een actueel onderwerp, waar beide auteurs elkaar vinden: samen, ‘t hope.

[Stefaan Pennynck - 21/02/2021]