Samen / Al ‘t hope

Het thema van de Poëzieweek is ‘samen’. Voor de editie 2021 deden de organisatoren beroep op het duo Rodaan Al Galidi (1971) en Maud Vanhauwaert (1984).  Beide dichters brengen respectievelijk 5 en 4 gedichten rond het thema. De vijf gedichten van Rodaan Al Galidi betreffen een dreigende wereld, een wereld die op zichzelf ook bedreigd is. Hij brengt dit aan de hand van alledaagse voorvallen: groenten kuisen, de seizoenen, de verjaardag van een kind van 3 jaar. ‘Er zullen altijd onschuldige slachtoffers zijn/voor onschuldige moordenaars’ besluit het eerste gedicht ‘Samen met een psychopate’. ‘Onze winter beschermt tegen het gevaarlijke buiten’ en ‘Niet slechts/ een minuut stilte…/De wereld/ heeft decennia/mond houden nodig.’, zijn de eindverzen van gedicht 2 en 3. Maud Vanhauwaert verwoordt ‘samen’ op zijn West-Vlaams van haar grootmoeder als ‘al ’t hope’ en gebruikt een quote van deze en zes andere tekstfragmenten die haar troffen om vier ‘verwoede pogingen tot coalitievorming’ te schrijven, vier gedichten waarin deze quotes verwerkt worden. ‘We werken lang om te hopen/ik wil dat zijn, die, dit, dat zijn // Je bent nooit ’t hope / dat hakt in’ schrijft Vanhauwaert in II.Tweede poging tot coalitievorming (waarin de woorden vrij zijn). Twee heel verschillende stemmen samen gebracht rond een actueel onderwerp, waar beide auteurs elkaar vinden: samen, ‘t hope.