Het Kindertransport was de officieuze naam voor de reddingsoperatie waarmee niet-begeleide minderjarige vluchtelingen tussen 1938 en 1940 naar Groot-Brittannië werden overgebracht. Zo’n tienduizend kinderen maakten de reis vanuit Duitsland, Polen, Nederland en Tsjechoslowakije. De meesten waren van joodse komaf. Een van die alleenreizende kinderen was de 12-jarige Hans Lichtenstein, de vader van de auteur van dit boek.
Opgroeiend op het naoorlogse platteland van Wales snapt Hans’ zoon Jonathan maar weinig van de nukken van zijn vader; over de oorlog wordt steevast gezwegen. Als Hans 87 is, besluiten vader en zoon de reis opnieuw te maken, maar dan in omgekeerde richting. Onderweg groeit tussen vader en zoon een hechte onderlinge band. Auteur Jonathan beseft dan pas dat hun vroegere moeizame relatie alles te maken had met het traumatische verleden van zijn vader, die alleen op weg gestuurd werd de vrijheid tegemoet. Tijdens de oorlog verdween het grootste deel van zijn familie in de gaskamers van Hitler en Himmler. Zijn zoon begrijpt thans welke last zijn vader al die jaren met zich meedroeg.
Een emotioneel en eerlijk verslag van de poging van een vader en zijn zoon om uit de schaduw van het verleden te komen. De tekst wordt begeleid door een reeks kleine z/w fotootjes, en is in de ik-vorm gesteld.