Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Spinozaland. De ontdekking van de vrijheid – Amsterdam, 1677 Maxime Rovere 03/03/2021
Op twee benen lopen is moeilijk Yerna van den Driessche 03/03/2021
Wat een vondst! Verhalen uit de geschiedenispraktijk Anita van Dissel, Jan Hoffenaar en Elsbeth Locher-Scholten (red.) 03/03/2021
Vesper Anne Broeksma 03/03/2021
Hier blijf ik. Ode aan kunst en natuur in Lommel Louis Vanvelthoven en Paul Billiau 03/03/2021
Monster Roderik Six 03/03/2021
Geluiden voor de laatste dag Jozef Deleu 22/02/2021
De Republiek, 1477-1806 Jonathan Israel 21/02/2021
Al het blauw Peter Terrin 21/02/2021
De schaduw van Berlijn. Leven met de erfenis van het Kindertransport Jonathan Lichtenstein 21/02/2021
Samen / Al ‘t hope Rodaan Al Galidi & Maud Vanhauwaert 21/02/2021
Willem Lodewijk: stadhouder en strateeg (1560-1620-2020) Hanno Brand en Joop W. Koopmans [red.] 21/02/2021
Treinen en kamers Annelies Verbeke 21/02/2021
Toen gisteren nog vandaag was Marleen de Crée 21/02/2021
‘Je mag wel bang zijn, maar niet laf’. De enerverende en noodlottige geschiedenis van de familie Bakker Toni Boumans 21/02/2021
Raaf Roos Vlogman 21/02/2021
Ontbinding Piet Gerbrandy 21/02/2021
Het gewapende kind Aleidis Dierick 21/02/2021
Another history of art. 2500 jaar Europese kunstgeschiedenis Koenraad Jonckheere 14/02/2021
URA Yves Malysse & Kiki Verbeeck. Architectural projects 2002-2020 Lisa De Visscher, Eline Dehullu, Iwan Strauven (sam.) 14/02/2021
12345678910...Laatste

Geluiden voor de laatste dag

Jozef Deleu
Geluiden voor de laatste dag
Poëziecentrum, 2021, 36 blz., EUR 15,00
ISBN: 9789056553395

In zijn bijzonder mooi verzorgde bundel ‘geluiden voor de laatste dag’ brengt Jozef Deleu 30 miniaturen bijeen, alfabetisch op titel gerangschikt van ‘ankerloos’ tot ‘zelfleugen’.  In zijn  verzen,  getoonzet in de maat van zeven – telkens vijf verzen met een apart staand distichon dat de onderliggende thematiek ervan expliciteert – gaat de dichter op zoek naar de binnenkant van de taal, daar waar die ontdaan van alle bijkomstigheden raakt aan het mysterie van het bestaan. ‘Ik verzamel geluiden / voor de laatste dag’ schrijft hij in ‘Bed’. Het titelvers voor de bundel wordt dan verder herhaald in het gedicht ‘Sluitstuk’: ‘mijn leven volgt / zijn laatste pad / vergetelheid maakt zich op / alles wordt korter / dagen lijken uren // in de tuin geluiden / voor de laatste dag’ (p. 30)  Op een ingehouden manier verkent  Deleu de grenzen van zijn levenstocht, daarbij focussend op het ouder worden en het besef dat het leven blijvend wordt ingekleurd door de dood.  Een verblijf in ‘Heer sur Meuse’ vormt het kader voor deze bedenking: ‘raam / met uitzicht op vallei / een hert gooit de kop in de nek / een haas zoekt de lichtbak op / het everzwijn woelt aarde om // hevig leven / zo barstensvol dood’. (p. 16)  Voor berusting of illusieloze overgave is geen plaats in deze miniaturen. Denkend aan het ‘huis’ luidt het dat het ‘staat open voor het ongewone / vervuld van het onvervulde’ (p. 19), er is de ‘liefde’ die hem staande houdt, ‘een donker vuur / dat mij bestookt / en bekoort // het grote woord / dat ook de dove hoort’. Ook nu de einder beperkter wordt, blijft Deleu zijn blik richten op wat rond hem gebeurt. Bij een treinreis door Polen valt hem op: ‘de mensen / lachen niet meer’ (p. 28), en, hij mag dan tachtigplusser zijn, ‘in mij ontkiemt de rebellie’ (p.29). Veelzeggend, als in een idee die heb geheel van de bundel omarmt, is dan het slotgedicht ‘zelfleugen’: ultiem bedrog / het onontkoombare / niet durven zien / de stilte vrezen / en de eindigheid // alle leven heeft recht / op een goede dood’ (p. 36)  In hun streng beheerste aanpak – geen interpunctie, geen hoofdletters – nodigen de miniaturen uit ‘geluiden voor de laatste dag’ uit tot lezen en herlezen.

[Jooris van Hulle - 22/02/2021]