Wantij

In de reeks wandelboeken van uitgeverij Van Oorschot – kleine, maar precieuze boekjes die in een identieke vormgeving telkens een wandeling in beeld brengen – volgen we dit keer Jaap Robben die als ‘wadloper’ naar Schiermonnikoog trekt. Hij doet het onder begeleiding van ervaren gidsen en het gezelschap van een groep mede-wadlopers. Robben slaagt er amper in de rust van de natuur – iets waar hij echt op gerekend had – tot zich te laten doordringen. Eerst komt hij te laat op de afspraak, dan blijkt dat hij niet het gepaste schoeisel heeft aangetrokken, maar eens alles toch in orde gekomen, zijn er de kompanen op de tocht, waaronder een groepje jongelui die een soort van vrijgezellentocht hebben georganiseerd. Met veel humor, onder meer waar het het taaltje van de gidsen betreft, beschrijft Robben zijn waddenwandeling. Anderzijds zijn er voor hem de overpeinzingen die onder meer te maken hebben met de situatie van het waddengebied – hoe lang nog zal het duren eer het volledig door het stijgende waterpeil van de zee wordt opgeslorpt –, en vooral dan de meer persoonlijk ingekleurde herinneringen aan de mensen die het nu niet meer kunnen meemaken: ‘Terugkeren naar  een Waddeneiland voelt voor mij als onderweg zijn naar iemand met wie ik niet heb afgesproken.’ (p. 26) De titel ‘Wantij’ verwijst naar de wandellijn die ontstaat aan zee wanneer aan beide zijden van een eiland de vloedbeweging voorkomt en ruimte schept voor wandeltochten. Het is die tocht die Jaap Brokken inspireerde tot zijn wandeltekst, die in zijn beknoptheid bijzonder veelzeggend is geworden.