Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Sta bij Leo Pleysier 05/05/2026
Hendrik de Man. Visionair of verrader? Mieke van Haegendoren 05/05/2026
De erfenis van Hendrica Leurs Marlies Medema 04/05/2026
De Historische Bibliotheek. Egypte. De Griekse wereld in de vijfde eeuw v.Chr. Vertaald en toegelicht door John Nagelkerken met medewerking van Omar G Diodoros van Sicilië 04/05/2026
Schrijven voor de farao. Dertig eeuwen Oudegyptische literatuur Hans D. Schneider 04/05/2026
Max Wildiers zonder meer Johan Christiaens 04/05/2026
Paul en Frank Wintermans. Meubels en plastieken Frank Wintermans, Paul Wintermans, Pieter Siebers 04/05/2026
Ik wil begrijpen. Tegenspraak en vernieuwing Astrid Arns e.a. 04/05/2026
Hugo Schiltz. Homme hors catégorie. Politieke biografie Eric van de Casteele 04/05/2026
Magico! Italiaans realisme 1920-1970 Valerio Terraroli, Maite van Dijk, Julia Dijkstra 04/05/2026
Het woord en de wereld Piet Gerbrandy 04/05/2026
Thuis bij Jan Steen Gerdien Verschoor en Lea van der Vinde 04/05/2026
Daun Kreek Daey Ouwens 19/04/2026
De Reformatie. Een geschiedenis 1490-1700 (vert. Huub Stegeman) Diarmaid MacCulloch 19/04/2026
De wereld van de farao’s. Inleiding in het oude Egypte Marleen Reynders 19/04/2026
Wereldreizigers. De ontdekking van Europa Alexander van de Bunt 19/04/2026
Je zit op een stoel Bob Vanden Broeck 19/04/2026
De 44 beste gedichten van de H. de Coninckprijs 2026 Diverse 19/04/2026
Kop Martin Hendriksma 19/04/2026
London Calling. Francis Bacon, Lucian Freud, David Hockney, Paula Rego Thijs de Raedt (red.) 13/04/2026
12345678910...Laatste

Mulhacén

Jonas Bruyneel
Mulhacén
PoëzieCentrum, 2025, 129 blz., EUR 23,00
ISBN: 9789056550813

Mede geïnspireerd door leven en werk van Federico Garcia Lorca (1898-1936) maakt Jonas Bruyneel een wandeling van Granada naar de top van de Mulhacén, de hoogste berg van Spanje. In coplaverzen (telkens een strofe van vier verzen die elk apart uit acht lettergrepen bestaan) worden herinneringen aan het leven van Garcia Lorca in beeld gebracht, onder meer aan diens geboortedorp Fuente Vaqueros,  ‘daar in dat dorpje wroetten we / de woorden domweg uit de grond. / We braken er voor ontroering / de zongebakken klei open.’ (p. 11) Intimistisch ingekleurde natuurbeelden (‘we kijken dwars door de dampkring / naar het restletsel van de nacht’, of nog: ‘In het volgende witte dorp / druipen de huizen als kaarsvet / over de rand van de helling’) zijn vaak de opstap naar diepgaande bedenkingen over het schrijven, meer bepaald over de poëzie. Zo verklaart Federico: ‘Misschien werd ik dichter, zegt hij, / toen ik vanwege mijn woorden / werd gehaat en monarchisten / briesend stenen naar me gooiden.’// (…) // Zolang je verzen zacht vallen, / zijn ze zonder betekenis.’ (p. 65) En verder, vanuit zijn heel persoonlijk aanvoelen: ‘Zodra poëzie me vastgreep, / was elk nieuw gedicht een poging / om mijn vader trots te maken // (…) De voornaamste belemmering / voor een dichter is de neiging / om de liefde gelijjkmatig / met liefde te beantwoorden.’ (p. 98) Op een ingehouden manier verweeft Bruyneel in zijn relaas van de tocht naar de top van de berg een aantal persoonlijke herinneringen, ‘toen mijn zus van breekbaar lichaam / gemis werd, vertrouw ik hem toe, / vroegen mijn ouders roekeloos / om de tijd even te stoppen’ – p. 76). Ook op poëticaal vlak is er een verwantschap, ‘Federico lijkt wat op mij / in zijn liefde voor vormvaste / radicaal onhippe schoonheid . / In vorm zijn we oud en koppig.’ (p. 44) De manier waarop Jonas Bruyneel een evenwicht heeft weten te creëren tussen beschouwende passages en treffende beschrijvingen (ik onthou dit beeld: ‘Op Federico’s oogleden / bloeit een kantwerk van ijsrozen’) maakt van zijn Mulhacén-project een bijzonder verdienstelijk geheel. 

[Jooris van Hulle - 03/02/2025]