Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Goedvolk en de kop van Jut. Nederland in de ban van een dubbele moord Paul van der Steen 02/03/2026
Leven voor een leer. Anna Terruwe (1911-2004) Marit Monteiro 02/03/2026
Weet jij de wijs nog en de woorden? René Smeets en Johan van Cauwenberghe 02/03/2026
Ik, zuster Gabrielle! Frank Pollet 02/03/2026
Het leven en de dood in de ast Stijn Streuvels en Ivan Petrus Adriaenssens 02/03/2026
De Ploeg op Schiermonnikoog Peter Jordens 02/03/2026
Metamorfosen – Ovidius en de kunsten Francesca Cappelletti & Frits Scholten (red.) 02/03/2026
ART.BE. Van Broodthaers tot vandaag, 151 hedendaagse kunstenaars in België Julien Delagrange 02/03/2026
Collectie in context. Van Abbe Museum 1936-2024 Paul van Den Akker, Diana Franssen, Mieke Rijnders 02/03/2026
Ik houd nog veel verborgen. Brieven (sel., vert., annot. en naw. Bart Vonck) Frederico Garcia Lorca 02/03/2026
De schilders van Den Haag Werner van den Belt en Bob Hardus 02/03/2026
En altijd is het de vrouw. Het bewogen leven van Leopold Flam Kristien Hemmerechts 25/02/2026
Ik en Rome. Alle brieven Cicero 02/02/2026
Met nieuwe ogen. Vermeer door de lens van Mondriaan Andrea Maddalena 02/02/2026
Een van ons (vert. Lidwien Biekman en Tjadine Stheeman) Elizabeth Day 29/01/2026
Religie en het ontstaan van de moderne tijd (vert. Maria ter Steeg) Louis Dupré 29/01/2026
Diefstal. Roman (vert. Lucie Schaap) Abdulrazak Gurnah 29/01/2026
Moet dwalen Charlotte Mutsaers 27/01/2026
Dood in Berlijn (vert. Annemarie Vlaming) Christoph Peters 27/01/2026
Onveranderlijk zichzelf. Het leven van Arthur van Schendel (1874-1946) Rob Groenewegen 27/01/2026
12345678910...Laatste

Mulhacén

Jonas Bruyneel
Mulhacén
PoëzieCentrum, 2025, 129 blz., EUR 23,00
ISBN: 9789056550813

Mede geïnspireerd door leven en werk van Federico Garcia Lorca (1898-1936) maakt Jonas Bruyneel een wandeling van Granada naar de top van de Mulhacén, de hoogste berg van Spanje. In coplaverzen (telkens een strofe van vier verzen die elk apart uit acht lettergrepen bestaan) worden herinneringen aan het leven van Garcia Lorca in beeld gebracht, onder meer aan diens geboortedorp Fuente Vaqueros,  ‘daar in dat dorpje wroetten we / de woorden domweg uit de grond. / We braken er voor ontroering / de zongebakken klei open.’ (p. 11) Intimistisch ingekleurde natuurbeelden (‘we kijken dwars door de dampkring / naar het restletsel van de nacht’, of nog: ‘In het volgende witte dorp / druipen de huizen als kaarsvet / over de rand van de helling’) zijn vaak de opstap naar diepgaande bedenkingen over het schrijven, meer bepaald over de poëzie. Zo verklaart Federico: ‘Misschien werd ik dichter, zegt hij, / toen ik vanwege mijn woorden / werd gehaat en monarchisten / briesend stenen naar me gooiden.’// (…) // Zolang je verzen zacht vallen, / zijn ze zonder betekenis.’ (p. 65) En verder, vanuit zijn heel persoonlijk aanvoelen: ‘Zodra poëzie me vastgreep, / was elk nieuw gedicht een poging / om mijn vader trots te maken // (…) De voornaamste belemmering / voor een dichter is de neiging / om de liefde gelijjkmatig / met liefde te beantwoorden.’ (p. 98) Op een ingehouden manier verweeft Bruyneel in zijn relaas van de tocht naar de top van de berg een aantal persoonlijke herinneringen, ‘toen mijn zus van breekbaar lichaam / gemis werd, vertrouw ik hem toe, / vroegen mijn ouders roekeloos / om de tijd even te stoppen’ – p. 76). Ook op poëticaal vlak is er een verwantschap, ‘Federico lijkt wat op mij / in zijn liefde voor vormvaste / radicaal onhippe schoonheid . / In vorm zijn we oud en koppig.’ (p. 44) De manier waarop Jonas Bruyneel een evenwicht heeft weten te creëren tussen beschouwende passages en treffende beschrijvingen (ik onthou dit beeld: ‘Op Federico’s oogleden / bloeit een kantwerk van ijsrozen’) maakt van zijn Mulhacén-project een bijzonder verdienstelijk geheel. 

[Jooris van Hulle - 03/02/2025]