Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Onvergetelijk. Vrouwelijke kunstenaars van Antwerpen tot Amsterdam, 1600-1750 Virginia Treanor en Frederica Van Dam (red.) 23/03/2026
Gaza. Een geschiedenis Jan-Auwke Diepenhorst 23/03/2026
Meesteressen van het penseel. Vrouwelijke kunstenaars in de 17e eeuw Janneke Budding 23/03/2026
Het nationaal steunfonds en de financiering van het verzet 1941-1945 Piet Sanders 23/03/2026
milde.DWNGHNDLNGN Frank Pollet 23/03/2026
Het meisjesorkest van Auschwitz Anne Sebba 18/03/2026
Papieren krijgsmacht. De macht van de documenten van leger en vloot 1588-1940 Eric Ketelaar 17/03/2026
Founding Fathers. De grondleggers van de Verenigde Staten Frans Verhagen 17/03/2026
Floris van Egmond (1469-1539). Veldheer in dienst van hertog, keizer en landvoogdessen Ad van der Zee 17/03/2026
Van minzieke vrouwen en ontroostbare weduwen. Middeleeuwse verhalen van de zeven wijzen van Rome. (vert. Ingrid Biesheuvel; ill. Fred Marshall) Ingrid Biesheuvel (vert.) 17/03/2026
Thalassa. Historische bespiegelingen rond de Middellandse Zee Fik Meijer 17/03/2026
Detentiecentrum Fort Blauwkapel (1945-1947). Waar de oorlog nog niet voorbij was Jochem Botman 17/03/2026
Combinaties Guy van Hoof 17/03/2026
De overbodigen Herman Koch 17/03/2026
Het einde van Erna Ankersmit Anna Enquist 17/03/2026
Moerasduivels en monniken Anna en Katharina Smeyers 12/03/2026
Leven in bezet Oekraïne Ardy Beld 12/03/2026
Meer dan het leven. Tegen moedeloosheid Erik Borgman 12/03/2026
De waanzinpartituur Emma van Hooff 12/03/2026
Atlas van de borduurkunst. Een wereldreis langs erfgoed en stijlen Gillian Vogelsang-Eastwood 12/03/2026
12345678910...Laatste

Mulhacén

Jonas Bruyneel
Mulhacén
PoëzieCentrum, 2025, 129 blz., EUR 23,00
ISBN: 9789056550813

Mede geïnspireerd door leven en werk van Federico Garcia Lorca (1898-1936) maakt Jonas Bruyneel een wandeling van Granada naar de top van de Mulhacén, de hoogste berg van Spanje. In coplaverzen (telkens een strofe van vier verzen die elk apart uit acht lettergrepen bestaan) worden herinneringen aan het leven van Garcia Lorca in beeld gebracht, onder meer aan diens geboortedorp Fuente Vaqueros,  ‘daar in dat dorpje wroetten we / de woorden domweg uit de grond. / We braken er voor ontroering / de zongebakken klei open.’ (p. 11) Intimistisch ingekleurde natuurbeelden (‘we kijken dwars door de dampkring / naar het restletsel van de nacht’, of nog: ‘In het volgende witte dorp / druipen de huizen als kaarsvet / over de rand van de helling’) zijn vaak de opstap naar diepgaande bedenkingen over het schrijven, meer bepaald over de poëzie. Zo verklaart Federico: ‘Misschien werd ik dichter, zegt hij, / toen ik vanwege mijn woorden / werd gehaat en monarchisten / briesend stenen naar me gooiden.’// (…) // Zolang je verzen zacht vallen, / zijn ze zonder betekenis.’ (p. 65) En verder, vanuit zijn heel persoonlijk aanvoelen: ‘Zodra poëzie me vastgreep, / was elk nieuw gedicht een poging / om mijn vader trots te maken // (…) De voornaamste belemmering / voor een dichter is de neiging / om de liefde gelijjkmatig / met liefde te beantwoorden.’ (p. 98) Op een ingehouden manier verweeft Bruyneel in zijn relaas van de tocht naar de top van de berg een aantal persoonlijke herinneringen, ‘toen mijn zus van breekbaar lichaam / gemis werd, vertrouw ik hem toe, / vroegen mijn ouders roekeloos / om de tijd even te stoppen’ – p. 76). Ook op poëticaal vlak is er een verwantschap, ‘Federico lijkt wat op mij / in zijn liefde voor vormvaste / radicaal onhippe schoonheid . / In vorm zijn we oud en koppig.’ (p. 44) De manier waarop Jonas Bruyneel een evenwicht heeft weten te creëren tussen beschouwende passages en treffende beschrijvingen (ik onthou dit beeld: ‘Op Federico’s oogleden / bloeit een kantwerk van ijsrozen’) maakt van zijn Mulhacén-project een bijzonder verdienstelijk geheel. 

[Jooris van Hulle - 03/02/2025]