Toen Bart de Wever nog aspirant-politicus was zei hij in 2004 over de toenmalige Belgische kroonprins: ‘Hij mist de capaciteiten om koning te worden. Hij heeft die nooit gehad en zal ze ondanks de vele jaren opleiding ook nooit hebben’. Twee jaar later luidde het: ‘Helaas is deze prins niet bedeeld met veel talenten’. Nog eentje. In 2009 liet BDW de goegemeente weten: ‘De ambitie om nog premier te willen worden van België snap ik echt niet. Daar valt nu echt eens niets meer te halen. Noch als politicus, noch als partij’.
Begin 2025 benoemde koning Filip De Wever tot eerste minister van België. Bart de Wever heeft een wel heel bijzonder parcours afgelegd. Journalist Tom de Smet beschrijft het allemaal in een boeiend boek vol anekdotes. Hij is niet de eerste die zich waagt aan een biografie van BDW maar hij is wel de eerste die quasi volledigheid nastreefde. De Smet is hierin ook geslaagd. Hij volgt het levenspad van het zelfverklaarde ‘politiek beest’ op de voet in een chronologische volgorde. Van zijn door zijn Vlaams-radicale vader gekenmerkte jeugdjaren, zijn vrolijke en ook wel losbandige universiteitsjaren, de moeilijke beginjaren van de N-VA na de implosie van de Volksunie, de menselijke en politieke ontgoochelingen, de verkiezingstriomfen om tenslotte terecht te komen in de mooie kamers van de Wetstraat 16, waar hij enkel nog gedomineerd wordt door zijn kat Maximus. Het minste wat je van De Wever kunt zeggen is dat hij geëvolueerd is van dwarsligger tot politicus met gegarandeerd internationale allures. Hij geniet van zijn ‘job’. Wat een verschil met zijn houding in 2024 toen hij zowat tegen iedereen zei dat ie ‘dik tegen zijn goesting premier zou worden’. Daar schiet niets meer van over. Maar het laagje cynisme en stoïcisme is er nog steeds. We maken ook kennis met een Bart de Wever als een eeuwige “weifelaar”. ‘Er zijn weinig mensen die zo vaak en zo fundamenteel twijfelen als ik’. Conflicten gaat hij liefst zoveel mogelijk uit de weg.
De vereerder van Julius Caesar en meesterstrateeg met een olifantengeheugen —die moeilijk tegen zijn verlies kan— is thans een bewonderaar van keizer Augustus geworden. En de republikein een verdediger van België en het koningshuis. Feitelijk valt hij op politiek vlak enigszins te vergelijken met Frans van Cauwelaert, die van Vlaamsgezinde studentenleider evolueerde tot Belgisch staatsman en burgemeester van Antwerpen. Maar Van Cauwelaert bracht het nooit tot Belgisch premier.
Voor zijn boek sprak Tom de Smet meer dan zestig vrienden, familieleden, kennissen en tegenstanders van zijn onderwerp. Al hun uitspraken worden met kennis van zaken door de biograaf gefileerd en in het vlot geschreven boek geïntegreerd.
Twee zaken missen we in deze biografie, die daardoor de toegang voor verdere studie moeilijk of onmogelijk maken, en dat zijn een bibliografie en een personenregister. Als menswetenschapper had BDW hierop moeten aandringen bij zijn uitgever.