Achttien

Aan verbeelding geen tekort in ‘Achttien’, de nieuwe roman van Maarten Inghels. Vertrekpunt is dit keer de achttiende verjaardag van kroonprinses Elisabeth. Inghels heeft zijn moment goed gekozen, net nu de prinses haar diploma behaalde aan de Harvard-universiteit, een feit waaraan mede door de aanwezigheid op de uitreiking van ons vorstenpaar veel persaandacht werd gewijd. En verder zoekt Inghels aansluiting bij de traditie in Nederland, die inhoudt dat bij de achttiende verjaardag van de troonopvolger een biografisch portret wordt opgemaakt door een schrijver. Zo schreef Hella Haasse in 1955 een portret van prinses Beatrix en portretteerde Renate Rubinstein in 1985 Willem-A1exander. En nu zou Inghels ‘hofleverancier’ van woorden’ worden ten dienste van onze toekomstige koningin. Let wel: ‘zou’. In zijn tekst speelt Inghels een handig opgezet spel met werkelijkheid en verbeelding. Dat zijn ‘roman’ opent met een gesprek van de schrijver met zijn vierjarig dochtertje Zelda zegt al genoeg: hij zal haar het verhaal van de prinses vertellen, met deze treffende openingszin: ‘Een prinses gaat op wandel’. En snel daagt het de lezer: ‘Een  eigengereide ridderroman over Elisabeth werd mijn glazen schoentje waarmee ik het feest van de fantasie kon bezoeken.’ (p. 174) Laat de prinses haar dichterlijke ambities duidelijk maken (tot en met een publicatie in ‘Het Liegend Konijn’, waarvan later zal blijken dat de verzen verraderlijk dicht aanleunen bij de poëzie van L. Nolens), laat haar mee opstappen in een klimaatmars, laat haar aan een vorm van persoonsverwisseling met haar vriendin Mona doen: in wezen gaat het Inghels erom zijn eigen positie als schrijver, en vooral dan als dichter, in kaart te brengen. Zijn besluit staat hoe dan ook vast: ‘Ik neem me voor opnieuw gedichten te gaan schrijven. Wilde, ontembare gedichten, die als eenhoorns over wolken van vuurvliegjes lopen.’ (p. 214)  Daar kan geen prinses tegen op. 

‘Achttien’ is een speelse roman, die de persoonlijke problematiek van het schrijven kadert in een verhaal dat laat zien hoe onze kroonprinses zou kunnen aankijken tegen haar eigen situatie en tegen de toekomst die haar wacht.